ប្រទេសម៉ុងហ្គោលី ៖ យុវជនមួយក្រុមបានផ្តួចផ្តើមគម្រោង “Magic Box” ដើម្បីធ្វើឱ្យទីក្រុងចំនួន 330 (ខេត្តចំណុះ) នៃប្រទេសម៉ុងហ្គោលីមានបណ្ណាល័យចល័ត។ D.Enhtaivan បានរៀប ចំព្រឹត្តិការណ៍ “Open Mic Mongolia” និងបានចូលរួមចំណែកក្នុងពិធីបើក គម្រោង។ D.Enhtaivan ដែលស្រលាញ់តន្ត្រី បានរៀបចំ “The Open Mic Mongolia” តាំងពីឆ្នាំ 2009 ក្នុងគោលបំណងជួយអ្នកដែលមានចំណង់ចំណូលចិត្ត ក្នុងការច្រៀង ប៉ុន្តែមិនទាន់អាចសម្រេចបំណងបាន។

លោកបានសម្រេចផ្តល់ឱកាស ឲ្យអ្នកទាំងនេះច្រៀងជាសាធារណៈ និងធ្វើឲ្យសុបិនរបស់ពួកគេក្លាយជាការពិត។ D.Enhtaivan ផ្តល់ឱ្យមនុស្សនូវកំម្រិតកំពូលនៃការច្រៀង តន្ត្រីអាជីព និងឧបករណ៍។ គាត់បានរៀបចំព្រឹត្តិការណ៍ច្រើនជាង 600 រួចមកហើយក្នុងរយៈពេល 12 ឆ្នាំ ហើយ គាត់កំពុងទន្ទឹងរង់ចាំព្រឹត្តិការណ៍ជាទៀងទាត់នៅក្នុងខេត្តចំនួន 21 ក្នុងប្រទេស ម៉ុងហ្គោលី។

M.Ariunzaya – និស្សិតនៃសាកលវិទ្យាល័យអប់រំ ម៉ុងហ្គោលី បានអោយដឹងថា ៖ “ខ្ញុំសិក្សារពីតន្ត្រីនៅសាកលវិទ្យាល័យអប់រំ ម៉ុងហ្គោលី។ ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍នឹងការ ច្រៀងណាស់។ ម្ដាយខ្ញុំបានបង្រៀនចម្រៀងបង្អូសឲ្យខ្ញុំកាលពីតូច។ ថ្វីត្បិតតែ ម្តាយរបស់ខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកចម្រៀងអាជីពក៏ដោយ គាត់បានទទួលកេរិ៍ដំណែលជា ចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់គាត់ ហើយបានបង្រៀនខ្ញុំនូវបទចម្រៀងបង្អូសរបស់ ម៉ុងហ្គោលី។ ខ្ញុំរៀនច្រៀងចម្រៀងនេះ ព្រោះខ្ញុំស្រលាញ់បទហ្នឹង”។
B.Tsolmon – ស្ថាបនិកនៃគម្រោងបណ្ណាល័យ Magic Box បានអោយដឹងថា ៖ “មើលពីក្រៅ កម្មវិធី “The Open Mic Mongolia” ជួនកាលវាដូចជាហ្វូងមនុស្សមួយក្រុមតូច។ ពេលខ្លះសន្តិភាពអាចប្រមូលផ្តុំ មនុស្សបានច្រើន។ ជាឧទាហរណ៍ ព្រឹត្តិការណ៍ថ្ងៃនេះហាក់មានអ្នកចូលរួម ប្រហែល ៥០នាក់។ គម្រោងបណ្ណាល័យ Magic Box របស់យើងនឹង បើកដំណើរការនៅថ្ងៃនេះ។ មិត្តរបស់ខ្ញុំ Enkhtaivan បានជួយខ្ញុំក្នុង ព្រឹត្តិការណ៍នេះ និងរៀបចំព្រឹត្តិការណ៍ Open Mic ដើម្បីជួយខ្ញុំ។ ក្មេងៗស្ពាយកាបូបដែលពោរពេញដោយសៀវភៅ បរិច្ចាគសៀវភៅរបស់ពួកគេ និងច្រៀងចម្រៀងរបស់ពួកគេ។ វាគួរឱ្យស្រលាញ់ណាស់។ នេះការជួយដ៏អស្ចារ្យក្នុងការផ្សព្វផ្សាយសារដែលយើងកំពុងសាងសង់បណ្ណាល័យចល័តជាផ្នែកមួយនៃការទទួលខុសត្រូវរបស់យើងក្នុងសង្គមទៅកាន់សាធារណៈ ជនតាមរយៈសំឡេង និងសៀវភៅ។ ខ្ញុំគិតថាយើងត្រូវធ្វើឱ្យកុមារស្រឡាញ់ សៀវភៅ។”

D.Enhtaivan ស្ថាបនិកនៃគម្រោង The Open Mic Mongolia ៖ “តាមសម្តីរបស់គាត់ កម្មវិធី Open Mic ដំបូងបំផុតគឺធ្វើក្នុងឆ្នាំ ២០១៩។ ជនបរទេសម្នាក់ឈ្មោះ Barney វួមគ្នាជាមួយនឹងបងប្រុសម្នាក់ទៀតឈ្មោះ Zoloo បានចាប់ផ្តើមបង្រៀនតន្រ្តីដល់ក្មេងៗ។ ខ្ញុំបានជួយនិងធ្វើដំណើរជាមួយ ពួកគាត់។ បងប្អូនរបស់ខ្ញុំបានគិតរឿងល្អៗ ដែលស្របតាមក្តីស្រមៃរបស់ក្រុម ចេញពីបេះដូងខ្ញុំ។ ពេលខ្ញុំកត់សម្គាល់ឃើញថា កុមារដែលមានការជម្រុញចិត្ត ខ្លាំងក្នុងការរៀនភ្លេងគឺពួកគេត្រូវការច្រៀង ខ្ញុំបានផ្តល់គំនិតនេះដល់បងប្អូន របស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំចង់បង្កើតឱ្យមានថ្ងៃមួយសម្រាប់កូនសិស្សតន្ត្រីរបស់ខ្ញុំ ឱ្យពួកគេបើក ចិត្តក្នុងការច្រៀង។ វាអស្ចារ្យណាស់សម្រាប់ការរៀបចំជាលើកដំបូង។ ដោយមាន ការលើកទឹកចិត្ត ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តរៀបចំហើយចាប់ផ្តើម ធ្វើវារៀងរាល់សប្តាហ៍ ។ មានព្រឹត្តិការណ៍បើកចំហជាច្រើននៅទូទាំងពិភពលោក។ មិនថាអ្នកនៅទីណា ទេ អ្នកលេងភ្លេង និងច្រៀងជាមួយមិត្តភ័ក្តិរបស់អ្នក។ ប៉ុន្តែភាពខុសគ្នាចំបងរវាង យើង និងពួកគេគឺថាយើងមានមនុស្សនៅជុំវិញដូចជាគ្រួសារដ៏ធំមួយ ដោយសារ ភាពជាប់លាប់ និងយូរអង្វែងរបស់អង្គភាពរបស់យើង”៕

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here